Recensie van een optreden in Amersfoort met de Grand Piano Boogie Train

Klik op de foto

Hoeke twijfelt of hij door zal gaan met de Grand Piano Boogie Train

Klik op de foto

Klik op de foto

Klik op de foto

Interview met Hoeke over zijn carrière

klik op de foto

The Grand Piano Boogie Train

Klik hier voor een deel van het programma in Maastricht

Interview met Rob Hoeke ter gelegenheid
van een optreden in Groenlo op 5 september

Klik op de foto

Aankondiging van een optreden in Heemskerk op 20 september

Klik op de foto

Klik op de foto

The Grand Piano Boogie Train op de Uitmarkt op 29 augustus

Interview met Rob Hoeke in het Platenblad van oktober/ november

Klik op de foto links voor het interview

The Grand Piano Boogie Train op de voorkant van de programmagids 1997 - 1998 van schouwburg Gooiland te Hilversum

Klik op de foto

Klik op de aankondiging

Aankondiging van een optreden in het Smelnehûs in Drachten

Klik op de foto

In 1998 zijn er wederom geen wijzigingen in de bezetting:
Rob Hoeke: piano, mondharmonica & zang;
Paul Lagaay: drums;
Michiel Pos: gitaar, saxofoon, dwarsfluit & zang; Toon Segers: basgitaar.
Het management wordt gewoontegetrouw gevoerd door Selien Kneppers.
 

Een poster waarop de Whisky à Go Go reünie wordt aangekondigd

Klik op de foto

Optreden in Zandvoort op 8 augustus

Klik op de prent rechts

Optreden op de Music Expo in Ahoy op 13 september
Klik op de foto
 

Traditie-getrouw wordt er weer op Bergen Jazz & Sail gespeeld

Klik op de foto voor meer informatie

Optreden in Dronten

Klik op de foto voor verdere details

Optreden in Zaandam op 21 oktober

Klik op de foto voor meer details

Klik op de foto

In 1999 wordt de groep als immer gemanaged door Selien Kneppers.
De bezetting is ongewijzigd:
Rob Hoeke: piano, mondharmonica & zang;
Paul Lagaay: drums;
Michiel Pos: gitaar, saxofoon, dwarsfluit & zang; Toon Segers: basgitaar.
 

In een serie over popmuziek in het periodiek Groot Naaldwijk wordt aflevering 11 gewijd aan Rob Hoeke's Rhythm & Blues Group.

Klik op de foto voor het artikel





 

==> Optreden op Culemborg Blues '99 Klik hier voor meer informatie

Zoals uit de recensies van dit afscheidsconcert (zie de link naar de recensies onder nevenstaand krantenartikel) duidelijk wordt, was het een indrukwekkend en emotioneel afscheid.

Met dit optreden sloot Rob Hoeke een carrière van 45 jaar als beroepsmuzikant af. Een carrière met ups en downs, maar een carrière, waarin hij in Nederland de piano in de popmuziek introduceerde en de boogie woogie een prominente plaats in de jazz en de popmuziek gaf. Tevens was hij de eerste, die de mondharmonica een belangrijke plaats gaf in de Nederlandse popmuziek. Hij beschikte over een fantastisch vibrato en was gedurende lange tijd de beste mondharmonicaspeler in Nederland.

De belangrijkste periode van zijn carrière speelt zich af in het tijdvak 1960 tot 1972. Met zijn Rob Hoeke Rhythm And Blues Group legde hij de lat voor de muzikale techniek in de popmuziek heel hoog. Dat deed hij niet alleen. Vooral de gitaristen John Schuursma en Will de Meijer vervulden hierin ook een centrale rol. Schuursma met zijn fabelachtige techniek en zijn jazzy, vaak staccato speelstijl. De Meijer met zijn door de Amerikaanse blues beïnvloede spel en niet te vergeten zijn prima slidegitaarspel, waarmee hij één van de eersten in Nederland was. Daarnaast was Willem Schoone een charismatische zanger en het wekt dan ook geen verbazing dat de groep in deze periode tot de top van de Nederlandse popmuziek behoorde.

In de periode na 1972 wordt de populariteit van Rob Hoeke geleidelijk aan minder, zijn ongeluk in 1974 is hier mede debet aan. Waren de verwachtingen in 1977 over de Price-Hoeke lp Two Of  A Kind erg hoog gespannen, het uiteindelijke resultaat viel toch wat tegen. Price werkte een goede promotie van dit album nogal tegen en laten we niet vergeten dat de populariteit van Alan Price in Engeland en daarbuiten al niet erg indrukwekkend meer was. In de tweede helft van de jaren zeventig vlot het dan ook niet zo met de carrière van Hoeke. In de jaren tachtig echter gaat het weer de goede kant op: Rob stapt weer regelmatig de podia op in Nederland en

daarbuiten en beschikt bovendien in de twee laatste decennia van zijn carrière over een groep waarin maar nauwelijks van muzikanten gewisseld wordt. Hij treedt met regelmaat op in het buitenland, waaronder het Verre Oosten en de Verenigde Staten. Een platencontract heeft hij allang niet meer - iets dat overigens voor veel artiesten in die tijd geldt - maar dat weerhoudt hem er niet van om in de jaren negentig nog twee live-albums uit te brengen, die tijdens de zaaloptredens gretig aftrek vinden.

Op 6 november 1999 overlijdt Rob Hoeke op 60-jarige leeftijd in zijn woonplaats Krommenie. In de dagen daarna verschijnen er in diverse kranten berichten naar aanleiding van zijn overlijden. Klik hier voor een aantal van deze berichten.